“Bij Carrefour laten de schuldigen de slachtoffers betalen.”

Tristan Cools werkt al 32 jaar aan de hypermarkt aan de Maalse Steenweg van Sint-Kruis te Brugge. Eerst bij de GB, na 2000 bij de eerste hypermarkt van Carrefour in de stad. Vandaag is hij hoofddelegee voor het ACV, en is hij voor dezelfde vakbond verantwoordelijk voor het nationaal overleg bij Carrefour, dat in Sint-Kruis voor de tweede keer in acht jaar een grote herstructurering plant.

Cools. We hadden al opgevangen in november dat de directie van de groep Carrefour iets zou lanceren in januari. Wat wij echter gehoord hadden was dat de geplande herstructurering vooral gevolgen zou hebben voor de hoofdzetels in Frankrijk en in Evere. Het feit dat er in Frankrijk geen winkels sloten was voor ons in zekere zin een geruststelling. We waren dus wel enigszins verrast dat Carrefour uiteindelijk overging naar de sluiting van de vestigingen in Genk en Belle-Île, en de omvorming van 3 andere hypermarkten in Carrefour Markets, waaronder ook de winkel van Sint-Kruis Brugge.

In 2010 was er al een herstructureringsplan bij Carrefour waarbij er gedreigd werd met de sluiting van de winkel in Sint-Kruis. Hoe hebben jullie ervoor kunnen zorgen dat jullie winkel wel openbleef?

Cools. Wij hadden in die periode heel wat acties ondernomen om zowel de werknemers als de mensen in de buurt van de winkel aan onze kant te krijgen. We lanceerden een petitie die pleitte voor het behoud van de winkel, en we deden regelmatig stakingsacties om de druk op de ketel te houden bij het nationaal overleg rond een reddingsplan. We hebben daardoor onze winkel kunnen openhouden en globaal heel wat rechten kunnen behouden, maar we hebben door het nationaal overleg ook wel wat moeten inleveren. Zo konden we lang niet deelnemen aan het sectoroverleg, waardoor de loon- en werkomstandigheden bij Carrefour nog altijd minder voordelig zijn dan bij de andere bedrijven in ons paritair comité (312, nvdr.).

Denken jullie deze keer met dezelfde middelen ook deze herstructurering tegen te houden?

Cools. Er is veel actiebereidheid bij de mensen om inderdaad hetzelfde te doen als in 2010, en wat er nu al gebeurd is in Genk, Belle-Île, Drogenbos, Westerlo, Turnhout en Haine-Saint-Pierre. Het bewustzijn rond de noodzaak van actievoeren is echter nu pas beetje bij beetje aan het komen op de werkvloer. Nu zie ik echter een kentering, bij de aankondiging van een personeelsvergadering komt bijna heel de vloer nu spontaan af. Er werd heel lang nog gedacht dat het huidig plan in ieder geval veel beter is dan het plan van 2010, want het scenario van een sluiting lijkt van de baan.  Toch is zo’n omvorming naar een Market absoluut geen goede zaak omdat dit zeker zal leiden tot het ontslag van 28 medewerkers.

Niet alleen worden onze werk- en loonomstandigheden nog minder voordelig (de nieuwe vestiging zou deel uitmaken van een andere paritair comité, nl. PC 202, nvdr), maar er zou eigenlijk weinig reden zijn voor onze vestiging om te blijven bestaan. Aan de ene kant zijn er in deze regio alleen al een negental supermarkten die alleen voeding aanbieden, waarbij een Express-vestiging die Carrefour hier nog maar net heeft gezet! Onze klanten komen naar deze winkel juist omdat we meer aanbieden dan gewone supermarkten. De concurrentie tussen de filialen zou nog veel groter worden. Daarom pleiten we met de vakbonden voor een behoud van de volledige tewerkstelling, het intrekken van de sluitingen en de omvormingen, en verzetten we ons tegen alle 1233 ontslagen bij de Carrefour Hypermarkten en Centrale Diensten.

Hebben jullie veel contact met de delegaties van de supermarkten van Carrefour?

Cools. Natuurlijk zijn wij continu in contact met die mensen, zij hebben namelijk ook heel wat belangen in hoe de discussies op dit moment verlopen. De directie van Carrefour ziet dat blijkbaar anders. Bij de aankondiging van het plan hebben we een ondernemingsraad gehad met vertegenwoordigers van alle vestigingen, maar sindsdien zijn de twee delen gesplitst, alsof ze niet meer deel uitmaken van dezelfde structuur. Bij de werknemers en de syndicalisten wordt daarom ook vermoed dat er na dit herstructureringsplan bij de hypermarkten er ook een plan zal volgen voor de supermarkten. De directie is ook heel vaag over het al dan niet bestaan van zo’n plan. Ze bevestigen noch ontkennen.

Dat typeert eigenlijk de stijl van de directie in het algemeen. Het filmpje van Hilde Decadt (de operationele directeur Carrefour Hypermarkten en market die het plan aankondigde in een gelekt filmpje, nvdr) hebben wij samen met jullie ontdekt. Carrefour had het filmpje ergens op hun interne servers gezet, en we moesten maar zelf zien hoe we het konden vinden, via een digitale log-in.

De directie trekt zich dus maar weinig aan van de werkvloer?

Cools. Ze praat alleen maar via de vakbonden, en dan ook alleen maar als ze niet anders kunnen. De structuur van Carrefour is zo ingewikkeld dat een gewone werknemer onmogelijk een antwoord kan krijgen op zijn of haar vraag. Guillaume de Colonges, de  CEO van Carrefour België (ook van Carrefour Roemenië en Polen, nvdr) is één keer opgedaagd op een ondernemingsraad sinds de aankondiging van het plan. Sindsdien zien we hem niet meer. Er is geen enkel gevoel van empathie bij de directie. Dat kan ook bijna niet anders als je kiest om 1233 families te doen betalen voor het beleid van de onderneming, die kosten heeft doen oplopen die eigenlijk niet nodig waren. De schuldigen laten de slachtoffers betalen.

Naast jullie hypermarkt is er een tweede hypermarkt in Brugge aan het bedrijventerrein B-Park. Hebben jullie met die mensen contact?

Cools. Neen. Dat is een complex verhaal: Carrefour B-Park werd gebouwd enkele jaren voor het herstructureringsplan van 2010 en werd meteen via een franchise overgedragen aan de NV Brugge Retail, een juridische constructie die Carrefour zelf heeft opgesteld om te maken dat de werknemers vallen onder het PC 202.01, en daarom is ze ook niet verplicht om in die vestiging een syndicale delegatie toe te laten. Het feit is dat de weinige syndicalisten die er toen waren werden weggestuurd, en dat de huidige werknemers eigenlijk geen vuist kunnen maken tegen de directie. Die franchisewinkels worden ongelofelijk bevoordeeld door Carrefour, want ze zijn ideaal om de winstmarges nog te doen vergroten, en onze regering helpt hen daar zelfs bij door de uitbreiding van de flexi-jobs naar grootwarenhuizen. Iets wat wij ook pas via de media hebben vernomen. Zo zie je maar weer dat deze regering puur kijkt vanuit de bril van de werkgevers.

Op 8 februari is er in Frankrijk een actiedag van de vakbonden bij Carrefour tegen het herstructureringsplan van de volledige groep. Zijn er plannen om op dezelfde dag acties te doen in België?

Cools. Ik heb nog niets concreets vernomen, maar ik had opgevangen dat we met een delegatie naar Parijs zouden gaan die dag. Sowieso is er heel wat solidariteit tussen de twee landen. De Franse vakbonden zijn al met verschillende delegaties naar de getroffen winkels in België getrokken om ons een hart onder de riem te steken. Die solidariteit is nodig als we een vuist willen maken tegen het plan van Carrefour, over filialen en landsgrenzen heen.

Tags: 
Carrefour