|
|
Deze maand kregen we bericht dat de uitgebreide milieu-aanvraag van NV Haven-Genk goedgekeurd werd. In persberichten liet men uitschijnen dat vooral de toegenomen containertrafiek uit China een groot pluspunt voor de haven, voor Genk en voor Limburg zou betekenen. Maar dat kan niet verbergen dat het grootste aandeel van de milieuvergunning handelde over de overslag van tientallen soorten bulkgoederen gaande van oude rubberbanden, over chemische producten en steenkool, tot afbraakpuin en sloopmaterialen. Mijn grootste bezwaar hierbij is de negatieve invloed op de aard van het logistieke gebeuren, en de aantrekkingskracht voor nog meer afvalbedrijven in de omgeving. Het havenbedrijf zelf is voor 50% in handen van afval-boss Machiels. Dezelfde familie baat ook het afvalverwerkingsbedrijf Bosatec uit in Genk-Zuid, maar ze hebben in het recente verleden tal van collega's in Genk-Zuid mogen verwelkomen.
Ik wil een kleine opsomming doen van oost naar west.
- Aan de straat Zuidbroek op de grens met Zutendaal vraagt op dit ogenblik het bedrijf Ready-Beton een milieuvergunning voor op en overslag van met asbest vervuild puin.
- De naaste gebuur is het bedrijf Bosatec aan de Oosterring een afvalbedrijf gespecialiseerd in verwerking van met koolwaterstof vervuilde bodems, slib, en puin.
- Even verder aan de Munsterenstraat ligt de firma WOS, onderdeel van afvalfirma SITA die dioxine-gevaarlijke oliefilters verschrot.
- Aan de overkant van de Oosterring vestigde zich onlangs het bedrijf Rima dat zich bezighoudt met een ruwe sortering van toner-cartouches.
- Aan de Swinnenwijer vinden we het bedrijf Stelimet dat metaalschroot verzamelt en zelf regelmatig in het nieuws kwam wegens het verspreiden van kankerverwekkende PCB’s uit koelkasten en transformatoren.
- Daarnaast staat de electriciteitscentrale van Langerlo die grote hoeveelheden afval en biomassa mee verbrandt in hun productie.
- Deze maand ligt er een milieuvergunning op tafel van Transcoma gelegen aan de Kanaaloever , een afvalverwerkingsbedrijf voor een grote waaier van afvalproducten maar ook met een klein part aan asbestbetonplaten in open containers.
- Aan de overkant van het kanaal vinden we niet één maar twee vestigingen van afvalophaal- en –verwerkingsbedrijf Gielen. Eén wegens de stankhinder bekende plant aan de Eikelaarstraat, maar ook een nieuwe grotere en niet minder controversiële afdeling aan de Slingerweg.
- In de zomervakantie van 2008 kwam het bedrijf Beta-Trade aan de Winterbeeklaan in het nieuws wegens een bedrijfsbrand met mogelijk giftige rookontwikkeling afkomstig van aldaar verwerkte plastic-afval van diverse afkomst.
- En tenslotte is er het al jarenlang beruchte dubbelbedrijf Elzassel-Recmix dat vliegas verzamelt en opstapelt en met zware-metalen vervuilde ovenuitbraak verwerkt.
Ik ben al herhaaldelijk tussengekomen over de gevaren voor de volksgezondheid die deze ontwikkelingen met zich meebrengen. Maar ik wil het hier vandaag ook hebben over de visie op industriële ontwikkeling, de tewerkstelling in zulke afvalbedrijven, en het verkwanselen van industrieterrein.
Voor het toekennen van industrieterreinen hanteert de provincie Limburg een voorwaarde van minimum 15 nieuwe werkplaatsen per ha. Het stadsbestuur van Genk heeft dit op eigen houtje laten zakken tot 10 nieuwe werkplaatsen. En in het geval Rec-Mix werd een uitzondering toegestaan tot 5 werkplaatsen per ha. Dit betekent dat de toelating om 7 ha vol te storten met bergen vervuilend vliegas maar 35 werkplaatsen oplevert.
Afvalbedrijven betekent ook afvaltewerkstelling om te profiteren van laaggeschoold personeel. Op dit ogenblik wordt de vuile, ongezonde en zwaar belastende handenarbeid bij Rec-Mix verricht door ongeschoolde arbeiders van allochtone afkomst met minder dan 5 jaar verblijf in België.
Langs één kant klaagt het stadsbestuur over de schaarste aan watergebonden bedrijventerreinen, langs de andere kant blaast men hoog van de toren over de toekomstige uitbouw van een hoogwaardig bedrijventerrein in Waterschei, maar ondertussen is de dagelijkse praktijk er één van toegeven aan de verloedering onder druk van de afval-lobby.
1. Hoeveel hectaren beslaan elk van de 12 hierboven genoemde bedrijven, en hoeveel personeel stelt elk van die bedrijven momenteel te werk?
2. Hoe kadert dit overtal aan afvalverwerkende bedrijven in de strategische doelstellingen van Genk als creatieve maakstad ?
3. Zijn er in het beleid van de stad objectieven ingeschreven voor het creëren van kwaliteitsvolle tewerkstelling?
4. Kan er een charter opgesteld worden om in de toekomst afvalverwerkende bedrijven en andere milieubelastende bedrijven te weren bij de verkoop van industriegronden op het industriegebied Genk-Zuid?