Piet verliet drie jaar geleden de CAP en sloot zich aan bij de PVDA. Ondanks zijn zwakke gezondheid werd hij al snel een van de meest actieve militanten. Aan de poorten van Bekaert en Barco, bij elke betoging of meeting: hij was waar veel volk was, maar hij was er ook om in kleine groep naar de Luikse staalarbeiders te trekken. Met steunkaarten, lidkaarten en een rugzak vol pamfletten, Solidairs en boeken. Meer dan 200 kaartjes haalde hij op voor de Miljonairstaks. Meer dan twintig mensen kwamen met hem mee naar ManiFiesta.
“Piet stond nooit op het voorplan, maar hij was wel altijd en overal aanwezig. Pas nu hij er niet meer is, zullen we echt zijn waarde beseffen”, zei zijn geestelijke vader Georges De Clerck. Piet was een bewust militant die veel boeken en brochures las. Hij had geen tv en las vaak tot 3 of 4 uur in de morgen. Over alles en nog wat was hij op de hoogte en begon hij graag een babbel.
Zijn energie haalde hij uit die studie maar ook uit de dagelijkse confrontatie met het onrecht. Tijdens de miljonairsroute vertelde hij ontroerend over wat zijn familie had meegemaakt in het “teerkot” bij de firma Bekaert. Piet geloofde rotsvast in een socialistisch alternatief. Dolblij was hij toen hij het geld had om onlangs met het ABVV zijn Cubareis te maken. Als ex-metaalarbeider besefte hij dat die andere maatschappij het werk zou zijn van de werkende mensen zelf. En dat dit een engagement van elk dag veronderstelt. Vele keren vertelde hij dat hij het gevoel had dat zijn engagement nu echt rendeerde in de PVDA.
ManiFiesta werd zijn kind. Hij werkte er drie dagen als elektricien. Het eerste jaar sliep hij er op de grond. Als aandenken zal de provinciale tent van West-Vlaanderen voortaan naar hem worden genoemd.
Piet werd het toonbeeld van de vernieuwde PVDA. Vol optimisme en overgave verdedigde hij zijn principes. Maar hij was ook een open en buitengewoon sympathiek man die graag met iedereen samenwerkte. Hij was vakbondsmilitant, actief lid van de alternatieve toneelgroep “Unie der Zorgelozen” en tuinier in de “Natuurtuin”. Elk jaar hielp hij met het 1-meifeest “Mayday” en de “Dag van de internationale solidariteit” van het ABVV. Overal zal er voortaan iemand ontbreken.
Vaarwel Piet,
Vaarwel kameraad.
Filip Desmet, voozitter PVDA West-Vlaanderen
Piet verliet drie jaar geleden de CAP en sloot zich aan bij de PVDA. Ondanks zijn zwakke gezondheid werd hij al snel een van de meest actieve militanten. Aan de poorten van Bekaert en Barco, bij elke betoging of meeting: hij was waar veel volk was, maar hij was er ook om in kleine groep naar de Luikse staalarbeiders te trekken. Met steunkaarten, lidkaarten en een rugzak vol pamfletten, Solidairs en boeken. Meer dan 200 kaartjes haalde hij op voor de Miljonairstaks. Meer dan twintig mensen kwamen met hem mee naar ManiFiesta.
“Piet stond nooit op het voorplan, maar hij was wel altijd en overal aanwezig. Pas nu hij er niet meer is, zullen we echt zijn waarde beseffen”, zei zijn geestelijke vader Georges De Clerck. Piet was een bewust militant die veel boeken en brochures las. Hij had geen tv en las vaak tot 3 of 4 uur in de morgen. Over alles en nog wat was hij op de hoogte en begon hij graag een babbel.
Zijn energie haalde hij uit die studie maar ook uit de dagelijkse confrontatie met het onrecht. Tijdens de miljonairsroute vertelde hij ontroerend over wat zijn familie had meegemaakt in het “teerkot” bij de firma Bekaert. Piet geloofde rotsvast in een socialistisch alternatief. Dolblij was hij toen hij het geld had om onlangs met het ABVV zijn Cubareis te maken. Als ex-metaalarbeider besefte hij dat die andere maatschappij het werk zou zijn van de werkende mensen zelf. En dat dit een engagement van elk dag veronderstelt. Vele keren vertelde hij dat hij het gevoel had dat zijn engagement nu echt rendeerde in de PVDA.
ManiFiesta werd zijn kind. Hij werkte er drie dagen als elektricien. Het eerste jaar sliep hij er op de grond. Als aandenken zal de provinciale tent van West-Vlaanderen voortaan naar hem worden genoemd.
Piet werd het toonbeeld van de vernieuwde PVDA. Vol optimisme en overgave verdedigde hij zijn principes. Maar hij was ook een open en buitengewoon sympathiek man die graag met iedereen samenwerkte. Hij was vakbondsmilitant, actief lid van de alternatieve toneelgroep “Unie der Zorgelozen” en tuinier in de “Natuurtuin”. Elk jaar hielp hij met het 1-meifeest “Mayday” en de “Dag van de internationale solidariteit” van het ABVV. Overal zal er voortaan iemand ontbreken.
Vaarwel Piet,
Vaarwel kameraad.
Filip Desmet, voozitter PVDA West-Vlaanderen
Mail dit naar een vriend!
Er zijn geen overlijdensberichten. Tijdens de uitvaartplechtigheid zijn toespraken voorzien namens diverse organisaties. Na de plechtigheid is er een koffietafel voorzien in de Unie der Zorgelozen (St-Janslaan 13 – Kortrijk), iedere aanwezige is daarvoor uitgenodigd.
Bedankt,Piet,voor je vriendschap.
Johan
Bedankt Piet!!!
Bedankt Piet voor wie je bent geweest.
Hij was altijd goed in de omgang en kon goed relativeren.
Dit nieuws komt hard en onverwacht aan, maar wat wij kunnen doen is hem eren door goed door te werken voor de PvdA.
We zullen hem allemaal missen en we zullen hem nooit vergeten.
Mijn gedachten gaan naar zijn familie.
Groeten,
Khalid