Ontmoeting met Peter Mertens en bbq op 6/09, een verslag...

Peter Mertens, nationale voorzitter van de PVDA, liet vooral ruimte voor vraagstelling en debat...

Zaterdag 6 september kwamen 65 partijleden en sympathisanten samen in 't Strand in Ieper voor de algemene vergadering van de West- Vlaamse PVDA.  De avond werd geopend met een aperitief in de stralende zon.  Daarna volgde een speech van Peter Mertens, onze nationale voorzitter, waarbij hij vooral ruimte liet voor vraagstelling en debat.  Daarna volgde een barbecue.  De avond werd afgesloten met een muziekquiz.

Ondanks de 'zware' term algemene vergadering, ging het er heel gemoedelijk aan toe.  Om 17u werd verzamelen geblazen op het terras van wat ooit de cafetaria van een openluchtzwembad was.  Een uitstekende locatie voor heel wat aanwe- zigen om te keuvelen met gelijkgestemden, of om 'eindelijk' nog eens enkele kameraden terug te zien.  Met een glaasje in de hand werden nog niet meteen de politieke kwesties aangesneden, maar was het vooral een blij weerzien voor velen. 

Omstreeks 18u kondigde Filip Desmet onze voorzitter Peter Mertens aan met de woorden: "onze nationale voorzitter, de enige in België".  Hij had het over de vernieuwde PVDA.  Op het achtste nationale congres werden de richtlijnen voor de komende jaren uitgezet.  "We beslisten dat we het belerende vingertje wat achterwege moeten laten", sprak Mertens.  Wat de toekomst van de partij betreft, was de voorzitter positief: "We willen uitgroeien tot een grotere partij.  Vier à vijf procent van de stemmen halen, dat moet reali- seerbaar zijn".  Zeker met het oog op het verkiezingsjaar 2009 is dat heel positief.  Daarna liet Mertens ruimte voor vraagstelling en debat.  Zo passeerden thema's als de vermindering van de werkgelegenheid, de koopkracht en de pers de revue.

Na de verrijkende uiteenzetting van de partijvoorzitter en de vraagstelling werd een powerpointreportage getoond over een inleefreis naar Peru.  Tijdens de reportage werd de link gelegd met Cuba.  Na de reportage bleek dat er, net als in Cuba, armoede heerst, maar dat er in Peru minder sociale initiatieven zijn.  In Cuba zijn er geen weeskinderen die op straat leven.  In Peru wonen er een pak kinderen op straat.  De initiatieven die in Peru opgestart wer- den, moeten het vaak redden met weinig middelen.

Daarna was het tijd om de innerlijke mens te spijzen.  Op het menu stond barbecue of een koude visschotel met een uitgebreid assortiment aan groenten.  Na de maaltijd had iedereen een voldaan gevoel en een volle maag. Om de avond te eindigen werd een muziekquiz georga- niseerd.  Een quiz waarin zeker niet alle antwoorden gekend waren, maar waarbij toch bleek dat op het einde van de avond een pak mensen elkaar beter leerden kennen...